THE SILENT HOUSE (2010)
GERÇEK BİR HİKAYEDEN ESİNLENİLMİŞTİR.
Çeviri; Hüseyin B@B@ İyi Seyirler...
ISSIZ EV
Henüz gelmemiş.
Burası tam bir harebe.
Hayır.
İşe ilk önce arkadaki çimlerle başlar burayı adam ederiz.
- Ne yapıyorsun? - Hiçbir şey. Öyle bakınıyorum.
Wilson, nasılsın? Kusura bakma biraz geciktim.
- Gecikmeden dolayı özür dilerim. - Önemli değil.
Bu iş biraz uzadı. Söylediğim gibi, evi satmak istiyorum.
Ama en kısa zamanda ufak bir tadilat yapacağım. Evi gezdiniz mi?
Kızıma söyledim, erkenden kalkıp buraya doğru yola çıktık.
- Su ve battaniyelerimiz var. - Laura!
- Köy nasıl? - Aynı. Bir değişiklik yok.
En son görüştüğümüzde çocuktuk. Uzun zaman oldu.
Peki evi sattıktan sonra sen ne yapacaksın?
Şehirde yaşıyorum.
Kardeşim ve ben buradaki bütün malımızı mülkümüzü satmak istiyoruz.
Peki sizi buraya ne geri getirdi?
Her zaman geri dönmek istemişimdir. Bütün hatıralırım burada ,biliyorsun
- Sizi çok beklettim mi? - Hayır, bizde neredeyse yeni gelmiştik.
Haydi içeriye bir bakalım.
Senin içinde bir fener var Laura.
Wilson, beni takip et.
Burası düşündüğümden de kötü durumda. Ama en azından yukarıdan iyi.
Kiremitler kötü durumda. Tehlikeli olabilir.Oraya sakın çıkmayın.
Bu taraftan.
Gel, Wilson.
Burada bir kaç tane mum var.
- Burada bir koltuk var.Kolları yok sorun olur mu? - Sorun olmaz.
Biz hallederiz. Canını sıkma.
Ne kadar sürede biter sence?
İki yada üç gün sürer. Hava iyi olursa.
Biz ilk önce arka taraftan başlamayı düşünüyorduk.
Sonra da ön tarafı bitiririz.
- Nasıl iyi mi? - Evet, sonra. Uzman sensin.
- Bizim planımız bu. - Bu arada...
Gelde şuraya bir bak.
Bu kapı...
Bu kapı sayesinde ön tarafa çıkabilirsiniz.
Tamam.
Güzel.
Al bakalım anahtarları. Bir dahaki geldiğimde size yiyecek bir şeyler getiririm.
- Hayır, hiç gerek yok. - Ne yaptım ki sizin için.
Seni uğurlayayım.
- Bir alıcı çıkmıştı sanırım? - Evet, ama bir kaç hafta bekleyecek.
Görüşmeler bir müddet sürecek zaten.
Laura, feneri buraya koyuyorum.
Baba! Baba!
- Duydun mu? - Neyi!
Sesi.
- Ne sesi? - Dışarıdan bir ses geldi.
Dışarıda hiç bir şey yok, Laura. Git yat.
Baba, uyan haydi. Uyan!
Sesi duydun mu?
- Neyi! - Tekrar duydum aynı sesleri.
Üst kattan geliyor sesler.
Kalkıp bir bakayım.
Sen telaşlanma.
Oraya gidip etrafa bir göz gezdireceğim.
Ama geri geldikten sonra uyumana devam edeceksin tamam mı?
Baba!
Ne oldu sana böyle?
Ölme, baba.
Ölemezsin.
Aman Tanrım!
Ne oldu?
Sakin ol.
Sana ne yaptılar? Neler oldu?
Ne oldu?
Neler oldu anlat bana.
Anlat.
- Bize saldırdılar. - Kim saldırdı size?
Bilmiyorum.
- Hayır, oraya geri dönmeyeceğim! - Durdur arabayı.
- Oraya gidemeyiz. - Gidip kontrol etmeliyim.
- Baban nerede? Nerede O? - Bilmiyorum.
- Gidip onu bulmamız gerek. - Geri dönmek istemiyorum!
Oraya gitmek istemiyorum!
Oraya gitme. Gitme!
- Burada bekle, ben bir bakıp geleceğim. - Hayır! Yalvarırım gitme!
- Gel! - Gelmeyeceğim.
Burada daha çok tehlikede olursun. Evde kimse yok.Hiç kimse yok.
Orada kimse yok. Gel haydi. Telaşlanma.
Haydi.
Eşyaları siz mi topladınız?
- Nestor. Nestor! - Orada kal!
Wilson!
Feneri yerine koy.
Laura...
Baban nerede?
Bilmiyorum.
Babanı onlar mı öldürdüler?
Üst kattalardı.
Oraya çıktım.
Wilson! Wilson!
Ses çıkarma.
Burası mı?
Burada bekle.
Bekle.
Tehlikeli olabilir.
Buraya çıkmamanızı söylemiştim.
Ne arıyorsun?
Neden buraya geldin?
Baba!
O burada değil.
O burada yok, Laura.
Uzun zamandır kimse burada yaşamadı.
Gitmeliyiz, Laura. O burada değil.
Nestor?
Nestor!
Ne yaptılar sana böyle?
İyi misin?
Neler oldu?
Sana kim saldırdı? Yüzüme bak.
Nestor...
Bu evde neler oluyor?
Neden Laura?
Neden?
Fotoğrafları gördüm.
- Hangi fotoğraflar? - Fotoğraflar...
- Neden bahsediyorsun? - Odandaki fotoğraflardan!
Fotoğraflar!
Ne diyorsun, Laura?
Onu özledin mi?
- Kimi? - Onu.
- Kimi? - Kızını. Onu özledin mi?
- Bak ona. Burada. - Seni özledim.
Yalan söyledin!
Beni seviyor musun?
Seviyor musun?
Neden gelmedin?
Seni onca zaman bekledim.
Seninleyim buradayım.
Buradayım.
Yardım et.
Kapa çeneni!
Laura...
Seninle beraber olabilmek için aradım babanı. Bu yüzden aradım.
- Seninle olmak istiyorum. - Kapa çeneni!
- Hatırlıyor musun? - Kapa çeneni!
- Hatırlıyor musun?.. Bunu tartışmıştık. - Kapa çeneni!
- Onu saklayamayacağımızı biliyordun. - Kapa çeneni!
Babana ne yaptın? - Kapa çeneni! Onu öldürdün mü, Laura?
- Kapa çeneni adi herif! - O iyi birisiydi...
Sus artık.
Kapa o lanet olası çeneni!
Bana yalan söyledin.
O da senin gibi bana yalan söyledi.
Kendi çocuğumu öldürdüm!
Sende babam gibi öleceksin.
Gülümse.
Altı gün sonra cesetler ve
ürpertici polaroid fotoğraflar evde bulundu.
Delil yetersizliğinden soruşturma tamamlanamadı.
Dava sekiz ay sonra kapatıldı.
Laura hiç bulunamadı.
Film Bitmedi.İzlemeye Devam Edin...
Sofi!
Nerelerdeydin?
Oyun oynayalım mı?
Büyükanneni ziyaret edelim mi?
Seni görmeyeli uzun zaman oldu.
Atlara doğru koşalım.
Ve şeker yiyelim.
Bu taraftan gideceğiz.
Yüzebiliriz.
Yüzmeyi seviyor musun?
Büyükannenin bir kanosu var.
Küçük bir bot gibi.
Kanonun ne olduğunu biliyor musun? Bilmiyor musun?
Botun biraz küçüğü.
Üçümüzde ona sığarız.
Sen, ben ve büyükannen.
Ve de oyuncakların.
Büyükannen seni gördüğüne çok sevinecek.
Ama O çok uzaklarda yaşıyor.
Biz onu bulmalıyız ve yanında olmalıyız.
Bak orada...
Görebiliyor musun?
Güneş ışığı vuruyor.
Çayırda geçiyoruz.
Sopa mı o?
Hayır!
Orklar çok uzaklara gitmek zorunda değillerdir değil mi?
Sofi, seni çok seviyorum.
Evimizde bir ağaç var.
Ben çocukken orada oynardım. Her gün oraya giderdim.
Ama sen evden dışarı çıkmamalısın.
Ev hemen gölün yanında.
Çeviri; Hüseyin B@B@
Film , Alfredo Zorilla ve Rodrigo Pardo Santayana'nın Hatıralarından Esinlenilmiştir...